تشکر آقا از ملت عزیز ایران

بسم الله الرحمن الرحيم

خداوند قادر متعال را سپاس مي گويم که ملت ايران را در آزمون بزرگ ديگري سرافراز کرد و کشوري را که به پرچمداري اسلام مفتخر است عظمت و ابهتي دوباره بخشيد.روزبيست ‌وچهارم آذريکبارديگرمعني مردمسالاري ديني را به ديرباوران وبدانديشان فهمانيد وحضور پرشور و متراکم قشرهاي عظيم مردم در پاي صندوق هاي رأي، صحنه‌ي نمايش اقتدار و خود باوري و حضور هشيارانه‌ ملت ايران شد. نه شرائط جوي نامساعد روزانتخابات ونه فضاي جنگ رواني دشمنان که از هفته‌ها پيش از آن با ابزارها و شيوه‌ هاي گوناگون براي سرد کردن دلها آرايش داده شده بود، هيچيک نتوانست در عزم ملي خلل وارد سازد. اراده‌ الهي بر بيــداري مردم، کيد بدخواهان را مغلوب ساخت و برگ ديگري بر دفتر زرين اين ملت مؤمن و انقلابي افزوده شد. رفتار متين و خردمندانه‌ي مردم و تعهّد و صداقت مسئولان دست ‌اندرکار موجب شد که اين بار نيز،‌ مردم‌سالاري ديني، از نصاب سالم ترين دموکراسي هاي جهان، سالم‌ تر و مشارکت مردم از بالاترين نصاب دموکراسي هاي غربي بيشتر باشد.جهت‌ گيري آراء که نشانه‌ي دلبستگي به مباني انقلاب است و افزايش حضور مردم که سند حضور پرانگيزه‌ آنان در صحنه‌هاي اساسي است،‌ به همه‌ دوستان و دشمنان ملّت ايران در سراسر جهان،‌ پيامي رسا و روشن داد.اين پيام پاسخ شفافي به همه‌ ترديدافکني ها و وسوسه‌ها است. اين پيام آن است که ملت ايران، زنده و پرنشاط و پر اميد، هدفهاي بلند خود را همچنان پي مي گيرد و ميدانها را پي‌درپي درمي‌نوردد، اين ملت تا دستيابي به حقوق‌حقه‌ي خود از پاي نمي‌نشيند و پيوند خود را با نظام اسلامي که هدف آن عدالت و عزت و اقتدار ملي است،‌ روزبروز مستحکمتر ميسازد.اينجانب جبهه‌ سپاس در برابر خداي عزيز و حکيم بر خاک مي سايم و با همه‌ وجود از ملت بزرگ ايران تشکر مي کنم. لازم ميدانم از همه‌ کسان و دستگــاههــايي که در اين آزمــون بزرگ نقش آفــريدند، سپاسگـزاري کنم، از علماي اعلام و مراجع عظام، از دانشمندان و نخبگان حوزه و دانشگاه، از فعالان سياسي و اجتماعي، از دستگاههاي مسؤول برگزاري و نظارت بويژه از شوراي نگهبان و وزارت کشور و مبعوثان مجلس شوراي اسلامي، از رسانه‌ي ملي که نقشي هنرمندانه و متعهدانه ايفا کرد، از نيروهاي انتظامي و بسيج که امنيت حوزه ‌هاي رأي را عهده ‌دار بودند، و از همه‌ کساني که با نامزدي يا حمايت از نامزدها بر شور و گرمي انتخابات افزودند. از خداوند متعال مي خواهم که منتخبان ملت را بر مسئوليت‌ پذيري وسپاس اعتمـاد مردم و عمـل مخلصـانه و بي‌منت موفـق فـرمايد و روز به روز بر عزت ملت ايران بيفزايد‌ و سلامي از اعماق دل بر حضرت بقيه‌الله ارواحنافداه که پيروزي ملت ايران مايه‌ي شادي قلب مبارک اوست.                        والسلام علي عباد الله الصالحين

سيدعلي خامنه‌اي

28/ آذر/1385

آنچه باید فراموش کرد؟

4 سال پيش وقتي يك روزنامه اصلاح طلب از احمد حكيمي پور عضو شاخص شوراي شهر اول تهران خواست توضيح دهد چه شد كه دولت اصلاح طلب خاتمي به فكر احياي نهاد شوراها افتاد. او در پاسخ توضيحاتي داد كه امروز احتمالاً شنيدن آن براي اصلاح طلبان كمي ناخوشايند باشد: «بعد از مطبوعات و احزاب ]كه با رويكرد سياسي شكل گرفتند[ موضوع بعدي شوراها بود... مشاوران نزديك آقاي خاتمي شايد با انگيزه وارد كردن يك شكست انتخاباتي ديگر به محافظه كاران و با اين توجيه كه با انتخابات شوراها، به لحاظ شرايط رواني به وجود آمده، يك مجموعه دفاعي به وجود بياورند و از طرفداران آقاي خاتمي در مقياس بزرگ صد هزار نفري در سطح كشور به عنوان سپر و خاكريز نهادي تأسيس كنند. اصلاح طلبان وارد اين عرصه شدند تا در مقابل جناح رقيب، ضريب مقاومت را بالا ببرند. اين بود كه بحث شوراها به وجود آمد. يعني با يك رويكرد سياسي - امنيتي يك نهاد اجتماعي شكل گرفت». (روزنامه اعتماد، 10 دي 1381 خاطرات احمد حكيمي پور)

ادامه نوشته

در مکتب امام


حتي يك ساعت هم به حكومت ظالم رضايت ندهيد


حضرت علي«عليه السلام» حجتشان هم اين بود كه يك نفر آدمي كه برخلاف موازين الهي رفتار مي كند و ظلم را در بلاد راه مي اندازد، من حتي براي يك آن هم نمي توانم او را حاكم قرار بدهم، بلكه اگر حاكمش قرار مي دادند اين حجت مي شد بر اينكه مي شود يك فاسقي هم از طرف ولي امر حاكم باشد و حضرت امير، مضايقه كردند از اينكه حتي اگر مصالحي هم مثلاً آن وقت بود كه اگر پايشان محكم مي شد ممكن بود مثلاً معاويه را كنار بزنند مع ذالك براي خودشان اجازه نمي ديدند كه معاويه را، حتي يك روز در سلطنت خودش باقي بگذارند و اين حجتي است بر ماها كه اگر بتوانيم، بايد اين حكومتهايي كه جور است كنار بزنيم و اگر چنانچه خداي نخواسته نتوانيم، رضايت بر حكومت آنها- ولو يك روز، ولو يك ساعت- اين رضايت بر ظلم است، رضايت بر تعدي است، رضايت بر غارتگري مال مردم است و هيچ مسلمي حق ندارد كه رضايت بدهد به حكومت ظالمي، ولو يك ساعت.