چهرههای خندان در روز قیامت/ چرا برخی معاد را انکار میکنند؟
یکى از علل مهم گرایش به مادیگرى و انکار مبدأ و معاد، کسب آزادى بىقید و شرط در برابر شهوات و لذات، و هر گونه گناه است؛ نه تنها در گذشته که در دنیاى امروز نیز این معنى به صورت آشکارترى صادق است. آیتالله ناصر مکارم شیرازی در تفسیر نمونه ذیل آیات 20 تا 23 سوره مبارکه «قیامت»به شدت دلایل انکار معاد و چهرههایی که در روز قیامت خندان هستند، اشاره کرده است که متن آن در ادامه میآید؛
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
«کَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ * وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ * وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ * إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ؛ چنین نیست بلکه شما دنیاى زودگذر را دوست دارید! و آخرت را رها مىکنید! در آن روز صورتهایی شاداب است. و به پروردگارش مىنگرد! ». (قیامت/ 20 تا 23)
در این آیات، بار دیگر به ادامه بحثهاى مربوط به معاد باز مىردد، ویژگىهاى دیگرى را از قیامت و همچنین علل انکار معاد را بیان مىکند، مىفرماید: «چنان نیست که دلایل معاد مخفى باشد و نتوانید به حقانیت آن پى ببرید، بلکه در حقیقت شما این دنیاى زود گذر را دوست دارید» (کَلاّ بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ) «و به همین دلیل آخرت را رها مىکنید» (وَ تَذَرُونَ الآخِرَةَ).
