چگونه نوه قیصر روم ،همسر حضرت امام عسکری (ع) شد؟

 

 (نرجس خاتون) مادر امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) یکى از ملکه هاى پاکی و نجابت  است که از نسل حواریون عیسى بن مریم بوده است.نرجس خاتون که نام دیگر او ملیکا بود، نوه قیصر روم و از خاندان شمعون، وصى بلا فصل حضرت مسیح است. اما ماجرا از این قرار است که:
بشر بن سلیمان برده فروش، از فرزندان ابو ایوب انصارى و از شیعیان با اخلاص حضرت امام هادى وامام حسن عسکرى بود و در سامره افتخار همسایگرى حضرت عسکرى را داشت. او گفت که روزى کافور – یکى از خدمتگزاران امام هادى (علیه السلام) – به خانه ام آمد وگفت: امام با شما کار دارد، وقتى من به خدمت حضرت رسیدم، چنین فرمود: اى بشر تو از اولاد انصار هستى که در زمان ورود حضرت رسول اکرم (صلى الله علیه وآله وسلم) به یارى آن جناب به پا خاستند، ودوستى شما نسبت به ما اهل بیت مسلم است، بنابراین به شما اطمینان زیادى دارم ومى خواهم به تو افتخارى بدهم. رازى را با تو در میان مى گذارم که نزدت محفوظ بماند.

ادامه نوشته

لقمه حرام سنگ بنای تخریب خانواده

  

انسان می‌بایست در انتخاب هر کاری تمام همت خود را صرف کند تا از بهترین نقشه، ابزار و منابع مادی استفاده کند. اما بهترین‌ها از نظر اسلام چند ویژگی دارد که از جمله مهمترین آنها عناوینی چون طیب و حلال است. طیب بودن به معنای پاکی ذاتی و سازگاری با تن و روان آدمی است. اینکه در قرآن از طیبات سخن به میان آمده چه در غذا (بقره، آیات 57 و 172) و همسر (نور، آیه 26) و مانند آن به معنای هر چیزی است که از نظر ذاتی خبیث و پلید نیست(اعراف، آیه 157)، بلکه سازگار با تن و روان آدمی است.
دومین ویژگی مهم همان حلال بودن است. خداوند در آیاتی از قرآن از جمله همین آیه 157 سوره اعراف بیان می‌کند که ارتباط تنگاتنگی میان طیب بودن و حلال بودن و نیز خبیث بودن و حرام بودن وجود دارد. به این معنا که هر چیزی که طیب و با تن و روان آدمی سازگار است، حلال و هر چیزی که خبیث و با تن و روان انسان ناسازگار است، حرام شده است.

ادامه نوشته

خدا از این افراد توبه نمی‌خواهد

 

ناسازگارى‏ با دیگران و عدم مدارا با اطرافیان در اسلام مورد نکوهش بوده و برای عامل خود آثار سوئی را رقم می زند؛ چنان که حضرت امام باقر(ع)  فرمودند: «آن کس که ناسازگارى بهره‌‏اش گردد، ایمان از او در پس پرده رود». علامه مجلسى علیه‌الرحمه گوید: سرّ اینکه شخص ناسازگار از ایمان دور مى‏  شود این است که اولا: مؤمنین را آزار دهد و این مخالف ایمان است، زیرا مؤمن کسى است که مسلمانان از دست و زبانش آسوده و در امان باشند، و ثانیا  بواسطه ناسازگارى از طلب دانش که به وسیله او به پایه کمال ایمان رسد محروم ماند، زیرا اسباب طلب آن برایش فراهم نگردد.

 

ادامه نوشته