نگاه اجتماع گرايانه اسلام


مطلب اين است، هر روز در محله ها اجتماع [نمازهاي جماعت] و رسيدگي به اوضاع شهر و محله، در هر هفته اجتماع بزرگ [نمازهاي جمعه] در شهرها و در جاهايي كه شرايط نماز محقق است، براي بررسي به اوضاع شهرستان، و بالاتر، اوضاع تمام كشور، و در هر سال باز دو اجتماعي بزرگ [نمازهاي اعياد فطر و قربان] است براي بررسي به اوضاع كشورها، و در هر سال يك اجتماع بسيار بزرگ، از تمام ممالك اسلامي براي «حج»، و آن مواقفي كه در حج هست، اجتماعات در آنجا براي رسيدگي به اوضاع تمام كشورهاي اسلامي، تمام اينها مسائل سياسي هست و مسائلي است كه بايد مسلمين به آن توجه داشته باشند. و مع الاسف غفلت از اين مسائل هست، غفلت از اين مسائل شده. اجتماعات مي شود، و از اجتماعات نتيجه گرفته نمي شود. مجتمع مي شوند مسلمين در مكه مكرمه و در مواقف، لكن مثل اينكه از هم جدا هستند و غريبه هستند! اجتماعات مي شود در بلاد، نمازهاي جمعه، نماز عيد، لكن افراد مثل اين كه با هم وحدت كلمه ندارند. اسلام دعوت كرده است مردم را به اين اجتماعات براي مقصدهاي بزرگ. مقصدهاي عالي دارد اسلام در اين اجتماعات.     صحيفه حضرت امام خمینی (س) جلد 9- صفحه 334