در محضر حضرت آيت الله مظاهرى
از سوءخاتمه گناه بترسيد
... بايد تـوجه داشته باشيم گنـاه ولو كوچك اما تبعات زياد دارد، مفاسد زياد دارد .گناه عـلاوه بر اينكه انسـان را مورد غضب خدا قرار مى دهد،
انسان و عالم برزخ
ديدار ارواح با خويشان
آيــــا ارواح امـــــوات بــــه مــــلاقـــــات خويشان مى آيند؟
سخن قابـل تـوجهى است كـه :آيا وقتى انسان از دنيا مى رود، روحش با عالم دنيا و مساكـنـيـن ايـن عالم قـطـع ارتبـاط مى كند يا هنوز با آنها در ارتباط است ؟ در ايـن مــورد احـاديــث فــراوانـى از ائــمــه طاهـريـن (ع)رسـيـده ولى بـراى رعـايـت اختصار به نقل چهار حديث اكتفا مى شود :
برگي از كتاب چهل حديث عارف بي بديل حضرت امام خميني(ره)
چرا از مرگ مي ترسيم؟
بيست و دومين حديث از چهل حديث حضرت امام خميني(ره) درباره كراهت از مرگ، مغرور نشدن به رحمت پروردگار و... است. اين حديث با روايتي از امام صادق (عليه السلام) شروع مي شود. آن حضرت مي فرمايد:«مردي نزد ابوذر آمد و پرسيد: چرا از مرگ كراهت داريم؟ ابوذر جواب داد: چون دنياي خود را آباد كرديد و آخرت را خراب. پس چون (با مرگ) از محلي آباد به سوي مكاني خراب نقل مكان مي كنيد، (از مرگ كراهت داريد) از او پرسيدند: وارد شدن ما بر خداوند چگونه است؟
نگاه اجتماع گرايانه اسلام
مطلب اين است، هر روز در محله ها اجتماع [نمازهاي جماعت] و رسيدگي به اوضاع شهر و محله، در هر هفته اجتماع بزرگ [نمازهاي جمعه] در شهرها و در جاهايي كه شرايط نماز محقق است، براي بررسي به اوضاع شهرستان، و بالاتر، اوضاع تمام كشور، و در هر سال باز دو اجتماعي بزرگ [نمازهاي اعياد فطر و قربان] است براي بررسي به اوضاع كشورها، و در هر سال يك اجتماع بسيار بزرگ، از تمام ممالك اسلامي براي «حج»، و آن مواقفي كه در حج هست، اجتماعات در آنجا براي رسيدگي به اوضاع تمام كشورهاي اسلامي، تمام اينها مسائل سياسي هست و مسائلي است كه بايد مسلمين به آن توجه داشته باشند. و مع الاسف غفلت از اين مسائل هست، غفلت از اين مسائل شده. اجتماعات مي شود، و از اجتماعات نتيجه گرفته نمي شود. مجتمع مي شوند مسلمين در مكه مكرمه و در مواقف، لكن مثل اينكه از هم جدا هستند و غريبه هستند! اجتماعات مي شود در بلاد، نمازهاي جمعه، نماز عيد، لكن افراد مثل اين كه با هم وحدت كلمه ندارند. اسلام دعوت كرده است مردم را به اين اجتماعات براي مقصدهاي بزرگ. مقصدهاي عالي دارد اسلام در اين اجتماعات. صحيفه حضرت امام خمینی (س) جلد 9- صفحه 334
آقاي رئيس جمهور! پاسخ شوق و شعف مردم را با خدمت بدهيد
آقاي رئيس جمهور و ساير دست اندركاران و دولتمردان در جمهوري اسلامي بايد بدانند كه ملت شريف ايران بر همه آنان محبت و منت دارند، چرا كه اين ملت فداكار است كه در اول انقلاب با نثار خون جوانان خود و زحمات طاقت فرسا پيروزي را به دست آورد و همه را از زندا نها و تبعيدها و انزواها و اختناق ها نجات داد و حكومت را از ستمگران بازستاند و به آنان تحويل داد. و همين ملت است كه از اول پيروزي تا كنون در صحنه بوده و از كشور و ارتش و سپاه و ساير قواي مسلح و دولت و مجلس و شوراي عالي قضايي و دادگاه ها پشتيباني نموده، و با كمك و همت همين ملت، دشمنان داخل و خارج را سركوب و حزب الله را به جاي احزاب و گروه هاي شيطان نشاند. و هم اينانند كه با شوق و شعف به آقاي رئيس جمهور بيش از شانزده ميليون رأي دادند و بر كرسي رياست جمهوري نشاندند، و هم اينانند كه به خواست خداوند تعالي قادرند كشور را حفظ و از شر شياطين نجات دهند، و اينانند كه بر همه ماها و شماها حق دارند و همه مي بايست دين خود را به آنان ادا كنيم و درخدمت ملت خصوصاً مستضعفين كه سنگيني اين جمهوري به دوش آنان بوده و بدون كوچكترين توقعي در خدمت اسلامند، با جان و دل كوشا باشيم. و مادام كه همه ما و شما در خدمت مردم هستيم آسيبي به جمهوري اسلامي وارد نمي شود و ملت بزرگ و بيدار و در صحنه جواب همه ياوه سرايان و زورگويان را مي دهد. از خداوند متعال پيروزي اسلام و مسلمين را خواستارم.
والسلام علي عبادالله الصالحين. صحيفه امام خمینی (س)- جلد15- صفحه280
چگونه بر استرس غالب شويم
هر فردي فشار رواني را در زندگي خود تجربه مي كند، كشاورز ساكن روستا، مادري كه از فرزندان خود مراقبت مي كند، پدري كه از عهده مخارج زندگي برنمي آيد، جواني كه در حال ازدواج است، دانش آموزي كه در فصل امتحانات است، فردي كه به دليل بيماري نياز به درمان دارد و مديري كه بايد تصميمات مهم اتخاذ كند و مردم فشار رواني را در سراسر تاريخ تجربه كرده اند، فشار رواني بخشي از زندگي انسان است و در هنر و ادبيات تمامي دوره هاي زندگي انسان نيز وجود داشته است. استرس زماني است كه شما مي گوييد، در رنجم، تحت فشارم، بي قرارم، عصباني هستم، مي ترسم، پريشانم، نمي دانم چه كاري بايد انجام دهم، ديگر نمي توانم تحمل كنم و تا كي اين وضع ادامه خواهد داشت. كارشناسان و آگاهان معتقدند كه اين گفته ها از وجود فشار رواني حكايت مي كند. اين كارشناسان مي گويند:
ارزش واقعي ارتش
بيست و نهم فروردين سالروز ارتش قهرمان و دلاور جمهوري اسلامي ايران بر ملت رشيد ايران و بر همه ارتشيان و نيروهاي مسلح كشور مبارك باد.
افتخار و آفرين بر ارتشي كه در اوج تصميم جاودانه خود حصار تعبد طاغوت را شكست و «برج و باروي» رژيم سلطنت و حكومت 2500 ساله شاهنشاهي را به آتش كشيد و خود را از قيود حاكميت ستمگران و مستشاران آمريكايي كه با هزاران آمال و آرزو براي منافعشان از ايران جزيره ثبات ساخته بودند، رهايي بخشيد. گرچه سران وابسته و خودفروخته ارتش تا آخرين لحظه حيات ننگين حكومت پهلوي تلاش فراواني براي نجات تخت و تاج سلطنت نمودند، ولي تصميم شجاعانه پرسنل شريف ارتش اعم از افسران و درجه داران و سربازان آنچنان كوبنده و قاطع بود كه مجال تفكر و تصميم را از دشمنان خدا و خلق گرفت و پيوستن ارتش خصوصا نيروي هوايي به صفوف الهي ملت، لحظه شادي بندگان خدا و يأس و نااميدي ستمگران گرديد كه آن روزها و ساعات شيرين و پرخاطره عشق ارتش به اسلام و ميهن اسلامي، هرگز از ياد ملت ايران نمي رود و حقا نيروي هوايي سهم بيشتري ادا كرده است. پيوستن ارتش به مردم معرف ارزش واقعي ارتش و موجب كينه توزي جهانخواران گرديد.
صحيفه امام خمینی- جلد 21- صفحه 355
استفتائات
لطيفه گويي از نظر شرع
¤ گفتن لطيفه هاي رايج در كشور كه حالت تمسخر قشر، قوم يا مناطقي از مردم كشور را در بر مي گيرد چه حكمي دارد؟ شنيدن آن چه صورت دارد؟
*حضرت آيت الله خامنه اي:اگر استهزا آنان محسوب شود جايز نيست.
*حضرت آيت الله مكارم شيرازي:اگر واقعا تمسخر قومي به طور عام بوده باشد اشكال دارد.
*حضرت آيت الله فاضل لنكراني:بهتر آن است كه از اين نوع مزاح ها اجتناب شود.
*حضرت آيت الله تبريزي:مسخره كردن و ازلال مومن جايز نيست و اگر اينطور باشد و متضمن كذب هم نباشد مانعي ندارد.
*حضرت آيت الله صافي گلپايگاني:اگر مشهور و معروف است به قصد لطيفه گويي باشد و توهين صدق نكند اشكال ندارد مع ذلك ترك آن اولي است.
*حضرت آيت الله بهجت:اولي تنزه است.
*حضرت آيت الله سيستاني:اگر مستلزم هتك و توهين مومنين باشد، جايز نيست.
زندگینامه شهید
شهید
اصغر باقری خیرآبادی در سال 1346 پا به عرصه وجود نهاد.دوران کودکی وی با تربیت پدر و مادری سپری شد که خود از ذاکران حسینی بوده و به تعظیم شعائر اسلامی مخصوصاً عاشورا و حماسه زینب کبری علاقه وافری دارند. از کودکی غیرت اسلامی در او جلوه گر بود بطوریکه در دوران تحصیلات ابتدایی بخاطر اعتراض به حضور یک دختر بی حجاب در کلاس مورد توبیخ قرار گرفت. در دوران دبیرستان
همزمان با تحصیل به تأسی از فرمایش حضرت امام(ره) که خدمت به خانواده شهدا را بالاترین خدمتها خوانده اند با بنیاد شهید اردبیل همکاری داشت.
بقیه در صفحه بعد...
در محضر حجت الاسلام والمسلمين دكتر مرتضي آقا تهراني
باغ سبز نبوت
خداوند متعال، به وجود مبارك پيامبر صلي الله عليه و آله بر ما منت نهاده است...
چنان كه در قرآن مي فرمايد: «يضع عنهم اصرهم و الاغلال، پيامبر صلي الله عليه و آله غل هاي جاهليت را كه به دست و پا و گردن آنها بود، شكست و باز كرد.» يعني آنان را آسوده خاطر و آزاد كرد و ديني بي هيچ پيرايه و انحراف و كاملا سازگار با فطرت انساني به ارمغان آورد.
برخي سجاياي اخلاقي پيامبر اكرم «صلي الله عليه و آله و سلم»:
مهرباني وخوشرويي
پيامبر (ص) بسيار مهربان و خوش رو بود. حضرت را «بسام» وصف مي كنند، يعني بسيار اهل تبسم بود. وقتي در جلسات عمومي حضور مي يافت، آن قدر متواضع بود كه نمي شد او را در ميان جمع تشخيص داد. اشخاص تازه وارد، گاهي فرياد مي زدند: «كدام يك از شما خاتم الانبياء هستيد؟ آن حضرت در برخورد با افراد، چنان صميمي رفتار مي نمود كه هر كس گمان مي كرد محبوب ترين افراد نزد ايشان است. قرآن مي فرمايد: «به لطف و رحمت خداست كه تو با آنها نرم خو هستي، اگر تندخو بودي، مردم از گرد تو پراكنده مي شدند.» پيامبر با مسلمانان مهربان بود، ولي در عين حال «اشداء علي الكفار» بود، يعني با كافران به تندي برخورد مي كرد. اگر ما با كفار به تندي رفتار نكنيم، آنها با ما چنين خواهند بود. چندي پيش رهبر مسلمانان فلسطين «شيخ احمد ياسين» را شهيد كردند، اما رنتيسي جانشين او گفت: «تا آخر ايستاده ايم». او را به قتل تهديد كردند. پس از بيست روز او را هم شهيد كردند. شارون نخست وزير سابق رژيم غاصب صهيونيستي هم تبريك گفت. از اين قضايا مي توان نتيجه گرفت كه بايد در مقابل سخت گير بود.
پيامبر ما هميشه پيش سلام بود. در روايت آمده است كه آن حضرت فرمود: «اگر شما يك صلوات بر من بفرستيد، من ده صلوات بر شما خواهم فرستاد» خداي تعالي به ايشان فرمود: «بر آنان درود فرست. اين درودها، باعث آرامش آنهاست.»
انس مي گويد: «در خدمت رسول خدا(ص) بودم، كه عرب جاهلي وارد شد. جنس عباي مبارك رسول خدا(ص) برد يماني و حاشيه اش بسيار خشن و سخت بود، عرب جاهل، چنان عباي آن حضرت را كشيد كه آثار حاشيه لباس بر گردن پيامبر(ص) ماند اما آن حضرت خنديد. فرمود: «چه مي خواهي؟» گفت: «از آن درهم و دينارهاي زيادي كه داري، مقداري به من بده» پيامبر(ص) فرمودند: «به او عطا كنيد». با اين همه، پيامبر(ص) درباره اجراي احكام خدا، هيچ گذشت نداشت. چون خداوند مماشات در اين امور را نمي پسندد. در قرآن مجيد آمده است:«زاني و زانيه را صد ضربه شلاق بزنيد و درباره آنها در دين خدا رأفت به خرج ندهيد.» حكم خدا هرچه هست بايد عمل كرد. و نيز آمده است: «به ظالمان اعتماد نكنيد كه آتش را لمس خواهيد كرد.» برخي با هر بي ديني كه قصد نابودي دينمان را دارد و تمام افكار، عقايد و احكام اسلامي را زيرپا مي گذارد، دست دوستي مي دهند؛ اما نمي توانند نيروهاي خود را تحمل كنند و به اندك اختلاف سليقه اي، همديگر را طرد مي كنند.
شكر
پيامبر صلي الله عليه و آله نسبت به نعمت هاي الهي، بسيار شكرگزار بود. عايشه مي گويد: «ديدم سحرگاه پيامبر(ص) برخاسته، به نماز مشغول است و با چه حالي استغفار و توبه مي كند و اشك مي ريزد.» گفتم اي رسول خدا، مگر قرآن نفرمود: «ما تقدم من ذنبك و ماتأخر، براي تو هيچ گناهي نيست؟» پيامبر(ص) فرمودند: «افلا اكون عبدا شكورا، آيا بنده شاكري نباشم؟»
آن حضرت آنقدر به عبادت مي ايستاد كه گاه مجبور مي شد روي پنجه پا بايستد شايد به اين علت بود كه پاهاي مباركش، تاول زده بود.
عطوفت و گذشت
پيامبر(ص) با مردم به راحتي سخن مي گفت و آنان در كنار او احساس آسودگي مي كردند. بچه اي را مادر يا پدر او در دامن پيامبر(ص) گذاشتند. شايد مي خواستند كه پيامبر(ص) نوازشش كند. آن بچه ادرار كرد. صاحب فرزند احساس خفت كرد به كودك پرخاش كرد. پيامبر صلي الله عليه و آله فرمود: «به كودك پرخاش مكنيد تا از ادرارش جلوگيري نشود» طفل را راحت مي گذاشت تا ادرار نمايد. وقتي پدر و مادر مي رفتند، پيامبر(ص) لباس خود را پاك مي نمود.
انس بن مالك مي گويد: «نه سال خدمتگزار و خادم رسول خدا(ص) بودم، هرگز به خاطر ندارم در اين مدت به من فرموده باشد چرا اين كار را انجام دادي؟ و هرگز در كارها به من عيب و ايرادي نمي گرفت.»
آن حضرت ديرتر از همه از مردم غضبناك مي شد و از همه زودتر راضي مي گرديد.
حيا
شخصي با فرزندش نزد رسول خدا آمد و گفت: «اي رسول خدا، فرزند من بسيار خرما مي خورد، بگوييد نخورد.» آن حضرت فرمودند: «برو فردا بيا.» آن شخص رفت و فرداي آن روز آمد. پيامبر(ص) رو به فرزند كردند و فرمودند: «خرما كم بخور.» آن فرد گفت: «چرا ديروز نفرموديد؟» فرمود: «ديروز خودم خرما خورده بودم؛ نخواستم وقتي خودم خرما خورده ام به كسي بگويم نخور» او از خودش حيا مي كرد. آن زن نمي دانست كه پيامبر خرما خورده است. اگر پيامبر(ص) همان روز مي فرمود: خرما نخور. كسي متوجه نمي شد، اما خداوند مي فرمايد: «لم تقولون ما لا تفعلون، چرا چيزي مي گوييد كه به آن عمل نمي كنيد؟»
بزرگان اخلاق ما هم اين گونه بودند. از آيت الله مصباح شنيدم كه مرحوم احمدي ميانجي فرموده بود: «من چيزي را كه مي گويم، پيش تر خودم به آن عمل كرده ام. محال است خودم عمل نكنم، ولي بگويم عمل كنيد.»
برخي از ما به فرزندان مي گوييم دروغ نگو، اما وقتي تلفن زنگ مي زند، مي گوييم: بگو پدر نيست يا گاه به فرزند خود وعده مي دهيم كه فلان چيز را برايت مي خرم. اما نمي خريم. يا اينكه به كاري كه هرگز آن را انجام نمي دهيم، تهديد مي كنيم. مثلا مي گوييم: مي كشمت يا اينكه خود مي دانيم هرگز او را نخواهيم كشت.
رعايت حال كودكان
در نماز، اگر اطفال از دوش پيامبر(ص) بالا و پايين مي رفتند، حضرت به آرامي با آنها برخورد مي كرد. اين باعث مي شد آنها به نماز خوش بين شوند. نقل است كه رسول گرامي(ص) امام حسن(ع) را در كنار خود قرار داد و به نماز ايستاد. اما سجده نماز را طولاني به جاي آورد. بعد از پايان نماز، مردم از علت طولاني شدن سجده سوال كردند، ايشان فرمود: «فرزندم حسن، بر شانه ام سوار شده بود و دوست نداشتم در پايين آوردنش عجله كنم.» هنگامي كه صداي گريه طفلي را مي شنيد، نماز جماعتش را كوتاه مي كرد تا مادرش به او رسيدگي كند.
خوب است پدر و مادر و ديگر اعضاي خانواده با هم نماز صبح بخوانند. اما اگر هنگام نماز، پدر خانواده به نماز بايستد و مادر به كار ديگر رو كند، فرزند خانواده گمان مي كند كه نماز، چندان ضرورتي ندارد. اما وقتي همه با هم به نماز بايستند، كودك آنها نيز مي بيند و در همان سال ها نمازخوان مي شود. افراد در دوران كودكي گمان مي كنند كه قوانين اخلاقي كه پدر و مادر آنها را بيان مي كنند، همگي حقيقت دارد، تحقيقات روانشناسي هم ثابت كرده كه كودك، رفتار اطرافيان را قانون مي كند. از اين رو اگر ببيند پدر به گونه اي رفتار مي كند و مادر به گونه ديگر، در تعارض مي ماند. اسفبار تر اينكه برخي دعواهاي خانوادگي را در مقابل كودكان انجام مي دهند. اما آيا اين تربيت اسلامي است؟ آيا اين تربيت، موثر است؟ آيا با اين روش مي توانيم در خانه كسي را تربيت كنيم كه فردا به او افتخار كنيم؟
اهميت دادن به نماز
هنگام نماز پيامبر (ص) هيچ كس جز خدا را نمي شناخت. انگار كسي با او آشنا نبود، چرا كه محبوب واقعي اش او را دعوت كرده بود. براي همين سراسيمه به سمت نماز مي رفت.
گاه مي فرمود: «ارحنا يا بلال، (با اذان) روحم را طراوت بده.» برخي اين جمله را اين طور معنا كرده اند. بلند شو اي بلال، راحتم كن اما بايد توجه داشت، كه اين، حال ماست، زيرا دلمان مي خواهد زود اذان بگويند و دو ركعت نماز بخوانيم و راحت شويم. تازه اين حال كساني است كه نماز اول وقت مي خوانند گويي نماز مثل غل و زنجير به گردنمان آويزان است و مي خواهيم از آن خلاص شويم
آراستگي و زيبايي ظاهر
رسول اكرم(ص) ظاهري آراسته و ساده داشتند و نسبت به لباس بي تكلف بودند. وقتي اصحاب خدمت رسول اكرم(ص) مي رسيدند و آراستگي ظاهري را رعايت نكرده بودند، آن حضرت ايراد مي گرفتند و به آنها امر مي كردند كه اين گونه نباشيد. در روايت آمده است كه اگر شخصي دندانهايش را مسواك نمي كرد و دهانش آلوده و كثيف بود، حضرت مي فرمود: «چرا مسواك نمي كني؟»
آن حضرت به ظاهر خودشان مي رسيدند. موها را شانه مي زدند و عطرهاي خوش بو استعمال مي كردند؛ به گونه اي كه راوي مي گويد: پيامبر(ص) از راهي عبور نمي كرد مگر اينكه هر كس بعد از او از آن راه مي گذشت، از عطر خوش عرق پيامبر(ص) متوجه مي گشت كه رسول خدا از آنجا عبور كرده است.
بت شكن بودن
رسول خدا(ص) بت شكن بود. در روز فتح مكه، وقتي وارد شهر شدند، چوبي به دست ايشان بود. ديدند حدود سيصد و شصت بت در كعبه آويزان است. از روي بي اعتنايي با چوبدستي برآنها نواختند. سپس اميرالمومنين(ع) را صدا زدند.
امروز هم ما بايد بت شكن باشيم و نخست بت نفسمان را بشكنيم، چنان كه بزرگان گفته اند: «كل ما شغلك عن ذكرالله فهو صنمك، هر آنچه تو را از ياد خدا بازدارد، بت توست.»
ورود کشور جمهوری اسلامی ایران
به جمع هشت کشور دارنده فناوری تامین سوخت هسته ای در سال پیامبر اعظم (ص) را برهمه عاشقان انقلاب اسلامی تبریک عرض می نماید.
در مكتب امام خمینی (س)
حلول سال جديد را به همه مسلمين جهان خصوصاً ملت قهرمان ايران و قشرهاي مختلف ملتمان، و آن كساني كه در جبهه ها دارند براي اسلام خدمت مي كنند، كساني كه در پشت جبهه ها خدمت مي كنند و خانواده شهدا و خود معلولين و وابستگانشان و به همه تبريك عرض مي كنم. ان شاءالله اين سال، سال مباركي باشد براي مسلمين جهان و خداي تبارك و تعالي مقدر بفرمايد كه دست اين ابرقدرتها و كساني كه به آنها مرتبط هستند قطع بشود و مردم دنيا با آرامش زندگي كنند.همه گرفتاريهاي جهان مال اين قدرتهاي بزرگي است كه ادعا مي كنند كه ما براي صلح اين كارها را مي كنيم. اينهمه جنايت مي كنند،
اينهمه كشورها را به خون مي كشند و ادعا مي كنند كه ما نمي توانيم ببينيم كه حقوق بشر از بين مي رود. اينها ادعايي است كه آنها مي كنند كه هيچ واقعيت ندارد، بلكه خلافش واقعيت دارد و مسلمين در غفلت هستند، مستضعفين جهان غفلت دارند. اين بارقه اي كه در ايران پيدا شد اگر چنانچه ملت هاي ساير كشورهاي مسلمين به اينجا ملحق بشوند و همه با هم دست به هم بدهند و در مقابل اينهمه جناياتي كه به بشر و بشريت مي شود، بايستند كارها اصلاح مي شود، لكن مع الأسف نشده است اين كار و نمي دانم كه چه خواهد شد و من اميدوارم كه خداي تبارك و تعالي به ما قدرت استقامت بدهد، امروز استقامت لازم است. پيغمبر اكرم «صلي الله عليه و آله و سلم» نگران بود راجع به اين كه آيا ملتش استقامت مي كنند يا نه؟ تا آن حد كه در روايت است كه فرموده كه «شيبتني سوره هود» (1) براي اين آيه اي كه آمده است كه «فاستقم كما امرت و من تاب معك» (2) در عين حال كه اين آيه در سوره ديگري هم- سوره شورا هم- آمده لكن آن ذيل را ندارد، سوره هود كه اين ذيل را دارد فرموده است. اين به نظر مي رسد كه نگران بوده است از اين كه ملتش و امتش مبادا خداي نخواسته استقامت نكند. بايد ملت ايران، دولت ايران، ارتش ايران، سپاه پاسداران ايران، همه قشرهاي ايران توجه كنند كه استقامت در مقابل ظلم، در مقابل اين قدرتهاي بزرگ از اموري است كه امر شده است، استقامت در مقابل دشمن است، امر شده است كه استقامت بكنيد و اگر استقامت بكنيد پيروز هستيد. بحمدالله ايران به اين صفت، بسياري از قشرها به اين صفت متصفند و من فراموش نمي كنم قصه روز جمعه را كه آنطور باشكوه، با نورانيت و بااستقامت گذشت. آنطور مردم با طمأنينه، با آن صداهايي كه مي آمد، با آن رگبارهايي (3) كه مي آمد، من ملاحظه مي كردم، نگاه مي كردم، مخصوصاً نگاه مي كردم ببينم دربين مردم چه وضعي هست، نديدم حتي يك نفر را كه يك تزلزلي درش پيدا باشد. و آن وقت امام جمعه (4) آنطور با آن طنين قوي صحبت كرد، مردم آنطور گوش كردند، آنطور فرياد زدند كه ما براي شهادت آمديم.
صحيفه امام- جلد 20 -صفحات 194و 195
1- علم اليقين، فيض كاشاني، ج 2، ص .971
2- بخشي از آيه 112 سوره هود: «آنگونه كه امر شده اي استقامت و پايداري كن همراه كساني كه با تو رجوع كردند».
3- اشاره به شليك پدافند هوايي تهران بعد از صداي انفجار نمازجمعه تهران به گمان حضور هواپيماهاي دشمن در منطقه هوايي تهران است. روز جمعه 24 اسفند 1363 عوامل استكبار، بمب دست سازي را كه به شكل فرش كوچك به محل نماز جمعه تهران آورده بودند، در ساعت 23:12 دقيقه در ميان انبوه جمعيت نمازگزار در هنگام استماع خطبه ها منفجر كردند كه تعدادي از نمازگزاران جمعه شهيد و مجروح شدند و بعد از اين حادثه مردم يكپارچه شعار «حسين، حسين شعار ماست- شهادت افتخار ماست»، «مرگ بر آمريكا»، «جنگ جنگ تا پيروزي» را سردادند و علي رغم اين حادثه، امام جمعه تهران باصلابت و قدرت قرائت خطبه هاي خود را ادامه دادند.
4- حضرت آيت الله سيدعلي خامنه اي مقام معظم رهبری
